Симболот на Шкорпијата е на некој начин необјаснет исто колку и оној на Девицата. Осилецот на неговиот десен крај е лесен за разбирање, а тоа го поврзува и со традиционалниот владетел на знакот, Марс. Тој ги претставува нашиот нагон и иницијативата да се движиме. Веројатно би било соодветно да се каже дека Шкорпијата претставува промена, а целиот симбол покажува подеми и падови што завршуваат со издигнување на друго ниво, што на некој начин ја претставува смртта.
Буквата „M“ што стои како основа и за Девицата и за Шкорпијата никогаш не била објаснета, а се дискутирало дека означува „Maiden“ (девица). Иако постои мала веројатност дека тоа е потеклото на симболот, таа добро се согласува со женската природа на двата знака. Колку што Девицата претставува женски принцип со кој владее Меркур, враќајќи се на почетокот онолку пати колку што е потребно за да се реши равенката, толку Шкорпијата зборува за продолжување напред и за женскиот пристап кон моментот кога работите завршуваат.
Владетелот на Шкорпијата
Со знакот Шкорпија владее Плутон, и иако неговиот традиционален владетел е Марс, да се задржиме за момент на „не-планетата“ Плутон. Пред извесно време, Плутон го изгуби статусот на планета иако со години се сметаше за таква, и беше прогласен за џуџеста планета поради својата големина. Знакот Шкорпија и Плутон зборуваат за отфрлени работи, отпад, емоции што не сакаме да ги препознаеме или видиме. Интересно е, значи, како Плутон беше отфрлен, ампутиран од нашата реалност, само за да се најдеме опкружени со една планета помалку, како тоа на каков било начин да му направило разлика нему или на неговите движења.
Во грчката митологија, Плутон (Хад) бил богот на подземниот свет и обично се поврзува со приказната за неговата жена Персефона, преку љубов што ги крши сите граници и врзува двајца луѓе без оглед на смртта.
Постојат два симбола што го претставуваат Плутон. Првиот е монограм за Плутон, комбинација од буквите „P“ и „L“, која може да се толкува и дека означува Персивал Лоуел, астрономот што ја иницирал потрагата по планета зад орбитата на Нептун. Во апстрактната симболика, може да претставува човек што стои цврсто на земјата, поклонувајќи се пред неизбежноста на смртта.
За вториот симбол на Плутон се вели дека е модификација на астролошкиот симбол на Нептун, само што наместо трите стрели има круг во полумесечина. Тој го претставува умот (полумесечина) што ја надминува материјата (крст) за да посегне кон божествениот дух (круг). Може да се разбере и дека симболот на Плутон ги поврзува Сонцето, Месечината и Земјата, што го прави исклучително посебен за целиот наш систем на движење во универзумот. Ако полумесечината се премести над кругот, го добиваме симболот на Меркур, гласникот на боговите.
Целата горна половина од симболот може да се гледа како лулка што држи бебе, или мајка што држи бебе в раце, додека крстот е смртта на нашето физичко тело и гробот во кој тоа ќе заврши. Оваа комбинација зборува за длабочината на Плутон како врска меѓу смртта и зачнувањето на животот.