Знакот Рак не се совпаѓа со соѕвездието Рак. Во зодијакот, тој ги зафаќа четвртите 30 степени од кругот и започнува со првиот ден на летото. Ракот е кардинален знак, што значи дека го означува почетокот на сезона, исто како што Овенот го означува почетокот на пролетта. Во античко време, соѕвездието Рак се наоѓало на истото место како најсеверната положба на Сонцето, претставувајќи ја летната краткоденица.
Неговото име на латински значи рак, но тешко дека можеме да ја препознаеме формата на соѕвездието со голо око. Тоа повеќе личи на превртена буква „Y“. Ова е најбледото од сите зодијачки соѕвездија, сместено меѓу Близнаците и Лавот. Честопати било сметано за „темниот знак“, опишувано како црно и без очи поради бледиот изглед. За Ракот се вели дека бил место на месопотамското Сонце на југот, а потоа бил поврзуван со четвртиот месец Дузу, кој паѓа во јуни-јули според современиот западен календар. Бил познат и како Северната порта на Сонцето.
Митот за Ракот
Митот за Ракот е веројатно најкраткиот мит од сите. Тој зборува за семеен хаос како последица на едно од неверствата на Зевс, од кое се родил Херакле, еден од најголемите грчки херои. Хера, жената на Зевс, го мразела Херакле од љубомора и сакала да го снема. Додека тој се борел со големата Хидра, еден рак, од љубов кон Хера, се прикрал и го штипнал Херакле за ногата. Како резултат, тој го згазнал ракот со еден чекор, и тука главно завршува приказната.
Се споменува и друг начин на толкување на Ракот, преку улогата на џиновскиот рак што Посејдон, богот на морето, го задолжил да ги чува неговите нимфи. Тој главно бил успешен во својата задача, но бил измамен од „вампирската лигњa“ што ја испратил да спаси неколку нимфи што избегале. Како резултат на борбата со лигњата, останал осакатен, а поради својата бесмртност, засекогаш во болка.
Врската меѓу митот и хороскопскиот знак Рак
Митот за Ракот покажува некој што не е свесен за својата вистинска сила. Луѓето поврзани со знакот или соѕвездието Рак мора да се справуваат со семеен хаос и често имаат предрасуди кон оние што ги мрази нивната мајка, нивниот владетел или нивната жена. Тие можат да бидат и вистински патриоти, лојални на својата „кралица“, како и претерано заштитнички настроени. Лесно е да се убедат да влезат во битка, дури и ако таму се само колатерална штета. Овој мит укажува на оние што се претерано чувствителни, но подготвени да јуришаат на многу поголем непријател, бидејќи нивните емоции надвладуваат над логиката. Ако преземат повеќе отколку што можат да поднесат, може да завршат повредени, па дури и осакатени за цел живот.