Хороскопскиот знак Овен е апстракција од физичкото соѕвездие Овен. Тој ја претставува првата дванаесетина од полниот круг, односно должината што Сонцето ја поминува за околу 30,4 дена, почнувајќи од моментот на пролетната рамноденица: почетокот на пролетта. Ги зафаќа првите 30 степени од зодијачкиот круг.
Името на знакот се темели на фактот дека почетокот на знакот Овен се наоѓал на истото место како проекцијата на соѕвездието Овен кога зодијачкиот систем бил развиен во Вавилон, пред околу 2.500 години, во текот на „ерата на Овенот“. Поради прецесијата на рамноденицата, проекцијата на соѕвездието се поместила, додека знакот Овен останал да започнува на првиот ден од пролетта.
Соѕвездието Овен, како и секое друго соѕвездие, било замислено на ноќното небо за да раскаже приказна. Го добило името по овен, важен лик од еден од митовите што ги раскажувале старите Грци. Соѕвездието Овен не претставува овен за секоја култура. Кинезите во него гледаат двајца инспектори близнаци, а на Маршаловите Острови тоа е делфин.
Митот за Овенот
Овенот со златното руно бил зачнат на необичен начин. Посејдон, богот на морето, претворил една нимфа во овца за да ја оддалечи од многуте просци што ги имала. За да има однос со неа, морал и самиот да се претвори во овен, а како резултат, нимфата родила овен со златно руно.
Овој овен не само што имал златно руно, туку можел и да лета, а најпознат е по помошта што ѝ ја дал на мајката на две деца, момче и девојче, Фрикс и Хела. Тие биле деца на Нефела и Атамант, кој се развел за да се ожени со втората жена, Ино. За да го оправда разделувањето, тој ја обвинил првата жена, мајката на неговите деца Нефела, за лудило.
Кога нејзиниот син бил неправедно обвинет, а таа сфатила дека животите на двете нејзини деца се во опасност, Нефела им го дала овенот со надеж дека тој ќе ги одлета далеку од маќеата. Летајќи низ тесниот премин меѓу Европа и Азија, Хела паднала од овенот, носејќи со себе еден од неговите рогови. Се вели дека богот на морето Посејдон намерно ја спасил за да ја обесчести (иако тоа се нарекувало „жртва на боговите“), а потоа таа го родила неговиот син.
Фрикс пристигнал безбедно на своето одредиште и, во знак на благодарност, истиот овен му го жртвувал на Зевс, а златното руно му го подарил на својот дедо по жена, кој го заклучил и назначил змеј да го чува.
Врската меѓу митот и хороскопскиот знак Овен
Ова е мит што покажува длабока поврзаност со знакот и соѕвездието Овен, со секакви приказни што би можеле да ги примениме на времето во кое живееме. Кога ќе видите планета во знакот Овен, можете да замислите приказна за девојка што не била спасена, паднала во смрт или била спасена само за да биде злоупотребена. Можете да замислите приказна за некој роден од посесивна врска, каде што таткото ја оддалечил мајката од нејзините можности за да ја има само за себе. Можете да видите татко што се преправал дека е нешто што не е, само за да ги добие како дете. Тука е и многу „популарната“ приказна за лудата поранешна жена и злобната маќеа.
Клучната приказна овде, сепак, е онаа за предавството. Иако митот има неколку завршетоци, знакот Овен најчесто се поврзува со машкото дете што било спасено, само за потоа да го уништи овенот. Тоа може да биде и пријател, син на пријател, која било машка фигура што можеби ја изгубила сестрата на истиот начин како Фрикс, или едноставно секој што бил спасен.
Позитивната страна на овој мит, која се манифестира во случај на исклучително силна позиција на знакот Овен и неговиот владетел во нечија карта, е насочена кон моментите кога се родил овенот со златното руно, кон фактот дека имал златно руно, дека бил бестрашен и дека можел да лета. Главно, од оптимистичка перспектива, приказната за Овенот е приказна за избегнување сигурна смрт и за спасение од неверојатна, силна и богата личност. Тоа дава дополнително објаснување за потребата на Овенот да биде херојот што го спасил денот.